منگوله‌هایت را
محکم‌تر گره بزن مارال
می ترسم شاعری‌ات خش بیفتد
وسط این همه رنگ
نقل
آهنگ
دیگر از هیچ تور و پیراهنی خوشبختی بر نمی‌آید
و گرگ تو را می‌کِشد
می‌کُشد تو را گرگ
به فرش‌های قرمز "آپادانا" که رسیدی
تبریک بیقرارم را
خونی ببین
در آینه کاری ورودی هتل
نگفته بودم
شنل قرمزی غمگینم!
زیپ چکمه‌ات را سر به هوا نباش
ساق‌های برهنه
گرسنه‌تر می کند گرک را
مانده‌ام چطورباید برقصد
یاغی گری در بند
و زنان
دف
و زنان
کف
و زنان ...
رزهای هلندی‌ات را
از خیابانی دور
بو کشیدم
وبا ناخن های زخمی
به خوابهای دیوانه‌ام برگشتم
