آیا زبان واقعاً یک پدیدۀ مقدس و هویت ساز است؟

آقای عزیزیاسین درود برشما!
بالاخره ازین فلسفه بافی تان چه نتیجه ایی باید گرفت. خودت این مقاله را به کدام زبان نوشته ایی ومخاطبان این زبان تان کی ها اند؟ آیا میتوانید همین مقاله را بزبان پشتو باهمین کیفیت بنویسید وطرفدارانی درمیان پشتونها بیابید؟
بلاخره معلوم نشد که درکشوریکه شما درآن زاده شده اید زبان نوشتاری وادبی باشنده گان این سرزمین باید چه باشد؟
آنطوریکه خود معترف استید:
(از آنچه گفته آمد میتوان استنتاج نمود که زبانهای تکامل یافتۀ امروزی محصول و نتیجۀ سعی وتلاش چندین هزار سالۀ انسانها میباشد که در بستر یک فرایند دراز و گسترده از زایش وفرسایش واژه ها و یا همان نشانه های آوایی صورت پذیرفته است)
حال اگر شخصیتی مانند محمود طرزی بنیانگذار ژورنالیزم اوغانی به بهانهء اکثریت بودن یک قوم دیگر ; محصولات چندین هزارسالهء یک نسل را بخواهد ازبین ببرد ومیان زبانها خط فاصل ایجاد کند وبعد اخلاف قومی وقبیلوی شان مانند سردار محمدداوود برای ترویج زبان قومی شان کورس های آموزش اجباری را بالای مامورین دفاتر بوجود آورد تکلیف متکلمان غیرازین زبان چیست؟
بالاخره ظالم ومظلوم درین نوشتهء علمی وفلسفی تان درافغانستان معلوم نشد .
نشود که جنابعالی نیز ازهمان اوغانهای نیمه متمدن باشید که اکنون بنام کمونیزم وانترناسیونالیزم وضدیت با مزخرفات دینی آب درآسیاب فاشیسم اوغانی میریزید.
بااحترام
پرویز بهمن

با پوزش از همه خوننده گان عزیز خواهشمندم در سطر چهارم پاراگراف ماقبل آخر مقاله کلمهء « انقراظ » را به « انقراض » تعویض ومطالعه فرمایند.
تشکر
عزیز یاسین

پرویز بهمن !
شنیده اید که میگویند : ده کجا ودرختها کجا؟
نوشته علمی -تحقیقی آقای بیدارروی موضوع وزمینه دیگری دورمیزند که ربطی به مطلب مطروحه خودت نداردکه خیلی بیمورددرهمه پدیده ها ردپای دشمن ودشمنان رامیجوید.
آقای قیران یار!
وقتیکه به لاطایلات تو وامثالهم میبینم ,شمارایادگار دوره سنگ مییابم که درپستو های از آرشیف جای مناسبی دارید که هم امروز وهم فردا آدم های باتمدن به شما نگاه کنند وروی شما تحقیق کنند ,مگر شما از موش های آزمایشگاه ها کم ارزش ترید؟ که نیستید!

آقای یمولوی ویا یکی ازطرفداران عزیزیاسین درود برشما !
من به دعوای شما وآقای قرآنیار کاری ندارم ولی این مقاله نزد من مسایلی برای بحث وفحص دارد که باید آنرا نویسندهء مقاله تشریچ نماید. وی مسأله ء زبان را تنها اززوایهء دین به بررسی نگرفته بلکه به مواردی راجع به نقش زبان درحیات اجتماعی امروزی نیز تماس گرفته است بدون شک این مطالب به توضیحات بیشتر نیاز دارد لطفا این چملات را بخوانید
(مقدس شمردن وبرتر پنداشتن یک زبان به خودی خود خوار شمردن و ناچیز پنداشتن زبانهای دیگر جهان درمجموع و یا کم ازکم زبانهای مردمانی را که درمجاورت و در پیوند نزدیک با گوینده گان زبان مقدس و برتر ویا تحت تسلط آنان به سر میبرند، درپی داشته و کتله های زبانی را در برابر هم قرار میدهد و باعث ایجاد خصومت و دشمنی بیهوده وفرسایشی میان آنان میشود.)
این حکم عام است که شامل هرکسی میشود. ولی پرسش من ازایشان این است که درافغانستان که ایشان این مقاله را به آن زبان نوشته اند هیچکسی دعوا ندارد که زبان برتر ومقدس زبان فارسی است. ولی واقعیت این است که زبان فارسی زبان بین الاقوامی میان طوایف مختلف این کشور بوده است. ولی حاکمان پشتون به این بهانه که ملت پشتون یا افغان باشنده گان اصلی این مرز بوم استند خواهان آن بوده اند که زبان پشتو جایگزین زبان فارسی شود. وآن هم نه به دلیل مقدس بودن بلکه به این دلیل که ملت افغان ویا پشتون زنده باقی بماند پشتونها بقای ملت خویش را دربقای زبان خویش می بینند.علاوه برآن این زبان در دوایر دولتی نیز باید بحیث زبان رسمی پذیرفته شود. فرد اول کشور باید بیانیه های رسمی خودش را به زبان پشتو ایراد کند. سرود ملی این کشور باید پشتو باشد. زبان پشتو درزنده گی مدرن امروزی ازدید پشتونها زبان محکوم بوده است باوجودیکه نظر به ادعای خود پشتونها ازنظر نفوس هم نسبت به سایراقوام اکثریت مطلق را دارا بوده است.
حال ازنصیحت بزرگوارانهء آقای عزیزیاسین که باید ‍کتله های بشری بخاطر زبان باهم خصومت نورزند ووقت خودشان بیجا وبی مورد درمسایل پیش افتاده ای چون زبان ضایع نسازند که بدون شک مرادشان افغانستان می باشد کدام اقوام وگوینده گان چه زبانی می باشند؟
عزیزیاسین:عجب آشفته بازاریست برپا !.. آری ، این به اصطلاح روشنفکر ان به جای روشنگری و بیدارسازی مردم وتاختن علیه باورها و پندار های پوچ و خرافاتی و پوسیده یی چون وطنپرستی و ملت گرایی و تعصبات زبانی ومذهبی و قومی و منطقوی وغیره که اربابان زر و زور قرنهاست با به کارگیری از آن توده های مظلوم و نا آگاه را هویت کاذب بخشیده و آنان را دربرابرهم قرار میدهند و دارو ندار شان را به یغما میبرند ، آنرا هرچه بیشتر قدسیت و حقانیت بخشیده و در حقیقت به جای رفع موانع و مُعَوِّقات ، خود سدراه تحقق آرمانهای واقعی توده های ملیونی مردم میشوند.)
مخاطب این جملات کی ها اند؟چه کسانی تعصبات زبانی را دامن می زنند وراه حل برای ازبین بردن این تعصبات چیست؟ چنانچه درپیام اولی نوشتم که مطابق فرمودهء خود آقای عزیزیاسین که هرزبان تکامل یافته فرایند هزاران سال کار وکوشش بشریت بوده که بالاخره نسل اندرنسل دربستره تکامل زبانهای مختلف باهم یکی شده اند یکی ازبین رفته دیگری جایش را گرفته است.
درحالیکه درافغانستان یک قوه قهریه میخواهد یک زبان تکامل یافته را به زور ازمیدان خارج کند تکلیف متکلمان این زبان چیست؟
درآخرخدمت شما باید عرض کنم که ازجمله کسانی هستم که عادت دارم که هرنظریه را کورکورانه قبول نمی کنم شما دل تان که مرا هربرچسپی که میزنید
بااحترام
پرویزبهمن

عزیز یاسین فیلسوف صاحب دلاک الاصل (یعنی دلاک و کیسه مال)
باز تو نجس از کجا پیدا شدی، لعنت خدا و رسول در این ماه مبارک رمضان برتو باد! برایت گفته بودم اگر پیدایت کردم اولین شخص خواهم بود که ترا مردار کنم، مگر دلاک چالاک هستی خود را در گیر نمیدهی! خیر یک روز سبقت را میدهم.

ستایش علی
جناب بهمن سلام،
نمی خواهم جای عزیز یاسین گرامی پای بحث با شما بنشینم، بویژه اینکه هرگاه هدف از بحث بزری کینه و سم پاشی در میان مردم باشد، از آن بیزارم. اما پرسشهای را که شما اینجا مطرح ساخته اید پرسشهای مشروع میدانم و بحث روی آن را، هرگاه بحث برای بحث نبوده باشد، مفید می شمارم. با این آرزو فشردهء ازدیدگاهم را پیرامون پرسشهای تان با شما و خواننده های گرامی شریک می سازم.
با عزیز یاسین ارجمند هم نظرم که هیچ زبانی مقدس و جهنمی، شرین و تلخ بوده نمی تواند. زبان با بار ارزشی و پرچسب های ارزشی ناگذیر پای مقایسهء زبانها را به میان میکشد. با این حال هرگاه ما ادعا کنیم که زبان ما شرین ترین زبان است، در قدم نخست این یک ادعای غیر علمی است. زیرا با هیچ سنجه ای قابل رد و ثبوت نیست. ادعای را که نه توانیم ثبوت و یا رد کنیم پایهء علمی ندارد. مهمتر از آن اینکه، هرگاه ادعا کنیم زبان ما مقدس و شرین ترین زبان است باید زبانهای نا مقدس و کمتر شرین، حتا تلخ و بد مزه و جود داشته باشند که در مقایسه با آنها زبان ما مقدس و شرین ترین بوده بتواند. در غیر آن ادعای ما بی معنا است و کم ترین حاصل این ادعا می تواند تحقیر و اهانت به زبانهای دیگران باشد؛ کاریکه شایسته نه خواهد بود. میدانم که شما نیز این نکته را پذیرفته اید اما مایلید مشخص گردد که کیها زبان شان را برتر از زبان دیگران میدانند. درپاسخ باید گفت، هم برخی از پشتو زبانها و هم برخی از دری زبانها ادعای برتری زبان شان را دارند. هرگاه بخواهم مشخص تر حرف بزنم "افغان ملتی" ها و مخالفین دری زبان نا فرجام اندیش شان، ما را به این دشواری و درد سر مواجه ساخته اند. اینکه کدام یکی از این دسته ها بیشتر به این مشکل دامن میزند بحث جداگانه ای را می طلبد.
روشن است که مخاطب ما نیز باید هردو گروهی یاد شده در بالا است، نه بیشتر و نه کمتر

ستایش علی
بهمین جان، به گمانم بهتر است در همان جای که هستی راحتت بگذارند؛ تلاش برای "مکه" بردنت تلاش بیهوده و بی ثمر است.

ستایش علی
بهمن جان، به گمانم بهتر است در همان جای که هستی راحتت بگذارند؛ تلاش برای "مکه" بردنت تلاش بیهوده و بی ثمر است

سلام به آقای عزیزیاسین ودیگر کابل پرسیان عزیز!
بلاخره بعدازگذشت چندین روز انتظار من ازشما یک پیامی خواندم که به نظرم ازشأن وشخصیت علمی شما بعید به نظر میخورد . تاکنون درست نمیدانم که آیا واقعا این پیام ازشماست ویا اینکه کدام فرد غیر مسؤول دیگرکه شاید ازمخالفان شما باشد بنام شما این پیام نامفهوم ودشنام گونه را اینجا گذاشته اند. اگر اجازه باشد من میخواهم بصورت واضح این پیام را برای خواننده گان تشریح کنم. من درپیام خودم عنوانی آقای ستایش علی آنچه را که میخواستم بنویسم نوشتم. بعد فرد نامعلومی ویاهم خود ستایش علی پیامی نوشته است که مخاطب اش من هستم که تلاش برای بردن من به مکه تلاش بیهوده است. معنای سخن همان شعر شاعر است که میگوید خرعیسی را گر بمکه برند
چو بیاید بازهم همان خر باشد.
ولی برای من کسیکه دشنام داده چه ستایش علی باشد ویا کس دیگر بی مفهوم است زیرا اگر وی چیزی برای نوشتن میداشت هرگر به دشنام وخرخواندن طرف مقابل رو نمی آورد ومن نیز مکلفیت ندارم که به هردشنام دهنده پاسخ بدهم
اما پیام شماامروز واقعا تعجب مرا برانگیخت که جنابعالی هم از آقای ستایش علی ضمن اینکه پیامش را تائید میکنید ولی بازهم نوشته اید که اجازه دهید تا یکبار به مکه بردن را بالایش تجربه کنند
معنای سخن اینکه هرچند بهمن خر است ولی بگذار تا مکه برود. آیا واقعا این پیام ازجناب عالی شماست ؟
بااحترام
پرویز بهمن

دوست عزیز و گرامی پرویز بهمن درودبر شما
من همین چند لحظه قبل سایت را باز کردم تا کامنت ها راببینم و متوجه شدم که کسی به نام من نوشتهء محترم ستایش علی درمورد شما را تأیید نموده است . لذا مسؤولیت خویش میدانم که در زمینه اعلان برائت نموده و از شما بابت این رویداد پوزش خواهی نمایم .
مگر این به آن معنی نیست که من استدلالهای بی پایهء شما را مورد تآیید قرار داده و از حرف خود منصرف شوم .آنچه را که من نوشته ام با اتکاء به واقعیتهای ملموس و غیر قابل انکاربوده وبه هیچ صورتی من درآوردی و عاطفی و احساساتی نیست وازهمینجاست که مورد تأیید دانشمندانی چون دوست گرامی مان ستایش علی و دیگران نیز قرار گرفته است واینکه من با آخرین کامنت ایشان( با تذکر این که من شک دارم که نوشتهء خود ایشان باشد وفکر میکنم که همان شخصی که به نام من نوشته شاید به نام او نیز نوشته باشد ) موافق نیستم هرگز به این معنی نیست که استدالهای منطقی و دانشمندانهء ایشان را که درکامنت قبلی خویش نوشته اند ، نادیده گرفته و موردتأیید قرار ندهم.
و اما درمورد استدلاهای بی پایهء شما باید عرض شود که اگر همه اش نه ، بخش أعظم آن عقده مندانه و عاطفی بوده و میتواند به خودی خود برای تأیید گفته های من و دوست گرامی مان ستایش علی به کار گرفته شود ، به این معنی که شما از موضع تأیید خصیصهء هویت سازبودن زبان به استدال پرداخته از من خواسته اید تا آنانی را که در تاریخ معاصر افغانستان در بستر ایده ها و تلاشهای برتری جویانهء نافرجام خویش خواسته اند تا زبان خودشان یعنی زبان پشتورا بالای دیگران تحمیل نمایند مورد نکوهش ودیگران را به عنوان مظلومان معصوم مورد دلجوی و نوازش قراردهم... چنانکه نوشته اید: « بالاخره ظالم ومظلوم درین نوشتهء علمی وفلسفی تان درافغانستان معلوم نشد » در این رابطه باید به عرض شما برسانم که شما یا اینکه مقاله را به دقت مطالعه نفرموده اید ویا اینکه نتوانسته اید از مسائل مطروحه در آن سردر بیاورید .. قصد من از نوشتن این مقاله آن نبوده است تا در مقام یک طرف دعوا به دفاع از خود وحمله بر غیر خود پرداخته به لجنزارتعصبات زبانی و لاطائلات زشت و جاهلانه و احمقانهء ناسیونالیستی فروبروم ، قصد من اصلاٌ این بوده است تا در جهت پایان بخشیدن به این پرخاشهای زهرآگین که بشریت را در مجموع وبه ویژه جامعهء بد بخت من و تورا به تباهی کشانیده وافراد و روشنفکران نا آگاه و ازخود بیگانهء آنرا به جان هم انداخته است ، گامی ولو کوتاه به پیش بگذاریم ... من خواسته ام تا همین « طعم شیرین زبان » را که شما آنرا گوارا میپندارید و من آنرا کشنده و زهرآگین ، إفشا نموده به همهء أطراف در گیر گوشزد نمایم که با همچوپندارهای پوچ و جاهلانه وداع گفته مسأله را بادیدی تازه ودانشمندانه و عاقلانه بسنجند. امید وارم توانسته باشم برخی از پرسشهای شماراپاسخ دهم .
إرادتمند شما
عزیز یاسین