تعریفی از ناشاد
اگر دیدگاه های ساختارگرایان را شالوده یی برای تفسیر و نقد بدانیم و یا هم بپذیریم که ادبیات تنها هنر کلامی و ساختاری است، رمان (ناشاد) یک اثر مهم ادبی با زبان شگفتی برانگیز و ساختار استوار در مجموعه ادبیات داستانی افغانستان است؛ چونان که شگفتی خواننده را بر می انگیزد. زبان، همان سانی که در دیگر آفریده های داستانی محمد حسین محمدی برجسته است، در (ناشاد) نیز، شگرف و قدرتمند است.
گوهر ادبیت از یک سو بیانگر آن است که ادبیات انحراف از زبان معمول است؛ ولی از سوی دیگر آمیزش این دو به گونه هنرمندانه، گونه یی دیگری از ادبیات را به میان می آورد که به تعبیری، ادبیات عصر ماست. از شگردهای مهم زبانی این رمان آمیزش زبان فاخر ادبی با فولکلور و تاکید بیشتر بر گویش دری است. مصطلحات محلی به زیبایی در متن جاری شده اند، بدون این که به نثر داستانی آسیبی برسانند.
