«مرد نميرد به مرگ، مرگ از او نام‌جوست///نام چو جاوید شد، مردنش آسان کجاست» (خلیل‌الله خلیلی)
دکتر امیرناصر کاتوزیان (1306)، استاد برجسته حقوق و «پدر علم حقوق ایران»، امروز درگذشت. همه آنانی که حقوق خوانده‌اند و می‌خوانند، وام‌دار دانش اویند؛ زیرا نخستین کتابی که در آغاز تحصیلات دانشگاهی می‌خوانند، «مقدمه علم حقوق» است، نوشته کاتوزیان.
در آغاز دوره کارشناسی در سال 1375، درس «مقدمه علم حقوق» را در پیش‌گاه استاد ارجمند، دکتر عزت‌الله عراقی خواندم. به جز آموختن درس حقوق، از این استاد فرزانه، درس اخلاق نیز آموختم و بخت یارم بود که در دوره بعدی نیز باز در کلاس درس ایشان بنشینم.
به پایان نیم‌سال نخست سال اول رسیدیم و بخشی از کتاب «مقدمه علم حقوق» نوشته استاد کاتوزیان هنوز ناخوانده باقی‌مانده بود. دکتر عراقی در کمال ادب و فروتنی، از ما تازه‌دانش‌جویان پوزش خواست که فرصت رسمی آموزشی به او این اجازه را نمی‌دهد تا همه این کتاب ارزش‌مند را درس بدهد. او از ما خواست «مقدمه علم حقوق» را تا پایان عمر دانش‌اندوزی در رشته حقوق از خود دور نکنیم و بارها و بارها بخوانیم که سفارشی گران‌بها و سزاوار بود. هنوز آن کتاب پر از حاشیه‌نویسی «مقدمه علم حقوق» را در کتاب‌خانه‌ام دارم و هر از گاهی آن را می‌خوانم. کتاب‌های دیگر استاد کاتوزیان به ویژه «فلسفه حقوق» وی نیز منبعی راه‌گشا برای خردورزی به شمار می‌روند و واقعا ارزش‌مندند. همیشه به استاد کاتوزیان و عراقی درود می‌فرستم که الگوهای شایسته دانش و اخلاق هستند.
درگذشت کاتوزیان بزرگ سبب این یادکرد شد، وگرنه نام بردن از دیگر استادان حقوق‌دانم که ریزه‌خوار خوان دانش آنان هستم، مجالی دیگر می‌خواهد. همه آنان پاینده مانند. همانا جویندگان دانش حقوق در افغانستان نیز از وجود استادانی چون کاتوزیان بسیار بهره برده‌اند؛ زیرا «مقدمه علم حقوق» او یکی از منبع‌های اصلی این دانش در کشور ما نیز هست. یادش نیک است و ماندگار.
