بعد برخورد ميكني با خودت. برخوردي سنگين. و اين سنگيني برخورد ميكند با زمين . تماماً پخش ميشوي روي ترك خوردگيِ خاكيِ كره اي گرد. به گردي خيال هاي دايره وارت.
ايستاد ميخواهي شوي، همه جا هموار است. انگار تمام تكيه گاه ها با خاك يكسان شده اند و تو ميخواهي ايستادن را در آغوش بگيري، ايستادن سقوط ميكند.
وگويي تمام عمر در امتداد قرنهايي خاكستري، روي زندگي همواري راه رفته اي كه بارها و بارها ايستادن هميشه سقوط كرده است...
