امروز تیم ملی امید ایران در ورزشگاه آزادی مهمان بود! افغانستان بیش از 80 هزار تماشاچی داشت. این رکورد در بازیهای مقدماتی، شاید تا خود فینال المپیک هم نشکند.
برای اولین بار در تاریخ، ایران در خانه غریبه بود. افغانستان سزاوارانه جنگید. به جای ضد فوتبال و شکست با اختلاف کم، ترجیح داد به احترام کارگران مهاجری که به ورزشگاه آمده بودند، بازی کند. حتی به بهای پذیرفتن شش گل.
واکنش گزارشگر ایرانی چه بود؟
با دروغ استارت زد: مردم ما چون تعطیلات نوروزی است نمی‌آیند ورزشگاه! سپس متلک با لحنی تمسخرآمیز به تماشاگران: «مثل اینکه افغانیا عید جایی نمیرن.»
در ادامه چه حرفهایی زد؟
نود دقیقه تحقیر حریف، خود بزرگ بینی، تکبر بیجا در برابر تیمی مصیبت‌زده که بدون حتی یک بازی رسمی به ایران آمده. تیمی با سرمربی ایرانی که در خود ایران هم گمنام مانده.
گزارشگری که اگر در طول بازی 14 بار اسم سردار آزمون را آورد. 22 بار هم از "مدیریت مدبرانه" حبیب کاشانی تشکر کرد. چون باعث شده تیم ما طوری بدرخشد که بازیکنان افغانستان شش پاس هم نتوانند رد و بدل کنند!
باورتان می‌شد روزی حسرت گزارش اسکندر کوتی و سرهنگ علیفر را بخوریم؟ امروز چنین روزی بود.
صفحه فیس بوک «مهدی رستم پور»، دوست ایرانی
