مقایسه دو شخصیت در اتحاد شمال افغانستان: سید منصور نادری و احمد شاه مسعود

گــرهـــگاه جنــگ هــای بدخشــان تاجیکســتان، مناســبات داخــلی آن هــا است PDF پرینت ایمیل
مقـــــــالات - اجتمـــاعی
نوشته شده توسط دکتور خوش نظر پامیرزاد
جمعه ، 13 مرداد 1391 ، 08:00
در سایدکتور خوش نظر پامیرزادت وزین خاوران مقاله یی از قلم محترم رزاق مامون زیر عنوان «به نظـــرمی رســد کــه گــرهـــگاه جنــگ هــای شــورشــیان دربدخشــان تاجکســـتان درمنــاطق مرکــزی متمـــرکز است» به نشر سپرده شده که در رابطه به جنجال های اخیر ولایت بدخشان تاجیکستان مطرح شده است. وی تلاش کرده به اثبات برساند که این جنجال ها زاده طرح ایجاد کشور مستقل اسماعیلی در مرزهای سرحدی دو بدخشان می باشد. او جسته و گریخته از قول این و آن این طرح را از جانب امریکا و انگلیس میداند و سعی کرده که اداره بنیاد آقاخان را عامل تطبیق آن به اثبات برساند.
اینکه محترم رزاق مامون موضوع جنجال های داخلی تاجیکستان را می خواهد به نام ایجاد کشور اسماعیلی گره بزند، نکته جالبی است. زیرا واقعیت آن این ضرب المثل مردم را در ذهن تداعی می کند که می گویند: «ده در کجا و درخت ها در کجا؟». ولی طرح آن از جانب یک نویسنده که نسبت به موضعگیری اش در قبال حوادث توقع یک دید روشن از او میرود؛ سوال برانگیز می باشد.
مسئله ایجاد کشور اسماعیلی در مرزهای دو بدخشان تاجیکستان و افغانستان نخستین باری نیست که آقای مامون پیشکش می کند. این موضوع چندین بار از جانب برخی مقامات و افراد سیاسی به حیث وسیله ضربه زدن اسماعیلیان بدخشان در مواقع معینی بکار گرفته شده است. مگر این بار آقای مامون دلایلی برای آن می تراشد که دلایلش سخت بدنما، بیموازنه، بی ارتباط و نامتوازن به منطق ارائه شده اند. او گرهگاه جنگهای شورشیان در بدخشان تاجیکستان را در مناطق مرکزی تاجیکستان و افغانستان متمرکز می داند که این نوع برخورد به مسئله خیلی ساده پنداری و یا هم تجاهل عارف است؛ زیرا: جنجال در اثر کشته شدن عبداله نظرف رئیس امنیت ولایت بدخشان تاجیکستان به وقوع می پیوندد که مناسبات داخلی آن کشور را بازتاب می نماید. به این صورت که یک گروه تروریست نظرف را در حومه شهر خاروغ به قتل می رسانند و دولت تاجیکستان برای دستگیری قاتلین موصوف به آن شهر لشکرکشی وسیعی از جانب وزارت دفاع آن کشور به راه می اندازد. این لشکرکشی خود گویای مسئله دیگری است؛ اینکه: این لشکرکشی قبل از آنکه به دستگیری قاتلین و مشخص ساختن آن ها بپردازد، به عنوان خلع سلاح تعدادی از قوماندانان و افراد وابسته به آن ها مبادرت می ورزد. در این عملیات سلسله واقعیت ها برملا می شوند که از اخبار رسانه ها انعکاس یافته است.
*- عبدالله نظرف رئیس امنیت ولایت بدخشان تاجیکستان که به قتل رسیده؛ از جمله مخالفین قبلی دولت آن کشور بود که در تفاهم مصالحه بر اساس سهمیه به یکی از پست های اساس مقرر شده و سپس به حیث رئیس امنیت ولایت بدخشان توظیف می شود. بعد از قتل موصوف حین عملیات قوای مسلح آن کشور نخستین قربانی را نهضت اسلامی تاجیکستان متحمل می گردد که قبلا این نهضت در مخالفت با دولت قرار داشت. سبزعلی محمد رضایف رهبر نهضت اسلامی در بدخشان تاجیکستان در روز اول عملیات شهر خاروغ از خانه اش می برآید و لادرک می شود که یک روز بعد جسد او را از میان آشغال پیدا می کنند. به این نکته دقت شود که به عوض دستگیری قاتلین رئیس امنیت، رهبر نهضت اسلامی از بین برده می شود.
*- قوای مسلح تاجیکستان در دستگیری و خلع سلاح چهار قوماندان قبلی مخالف دولت هر یک طالب ایام بیکف، امام نظر، محمد باقر و یادگار مسلم شایف و افراد وابسته به آن ها به بهانه دستگیری قاتلین رئیس امنیت اقدام می کند که در قدم اول یادگار مسلم شایف به قتل می رسد. اگر قاتل مشخص می بود ضرورت به این همه جنجال برای چی بود و اگر قاتل مشخص نبود وظیفه ارگان های کشفی و امنیتی بود که در تثبیت آن باید اقدام می کرد. پس موضوع روشن است که سخنی در داخل نیروهای مسلح تاجیکستان وجود دارد این مسئله داخلی آن ها می باشد که شاید هم دولت خواست به یک تیر دو فاخته بزند. کجای این موضوع به مرکز افغانستان ارتباط دارد که آقای مامون خواسته آن را برجسته بسازد؟
اگر به گذشته دو دهه قبل تاجیکستان نظر بیاندازیم؛ حوادث دلخراشی میان مناطق مختلف تاجیکستان به وقوع پیوسته بود. جنگهای داخلی در این کشور بیداد کردند. در سالهای ۱۹۹۲ و ۱۹۹۳ صرف در شهر دوشنبه در حدود ۵۰۰۰ پنجهزار نفر پامیری به صورت دسته جمعی از جانب طرفداران دولت به قتل رسیدند. داستان های این جنایات خیلی ها دلخراش اند که حتی بعضا توان شنیدن آن نیز نخواهد بود. همه دار و ندار پامیری ها چپاول گردید. بر نوامیس تجاوز صورت گرفت که سرانجام جنگها شدت یافتند و بدخشان جبهه جنگ برضد دولت گردید. در سال ۱۹۹۵بر اساس میانجیگری آقاخان به جنگها خاتمه داده شد و دولت مخالفین را در صفوف قوای سرحدی خویش پذیرفت. در این مدت مناسبات فیمابین دولت تاجیکستان و مخالفین قبلی او در بدخشان حسنه بود. اما نباید نادیده گرفت که در این مدت مافیای مواد مخدر بیشتر از هرچیز دیگر در این منطقه اثرانداز بود. ترافیک مواد مخدر کاملا سازمان یافته در هر دو مرز وجود داشت و ابتکار عمل را در هر دو طرف سرحد مافیای مواد مخدر در دست داشت. لذا قتل رئیس امنیت و جنجال مربوط آن را نباید دورتر از مناسبات داخلی تاجیکستان و مافیای مواد مخدر برد. پس گرهگاه جنگهای شورشیان در بدخشان تاجیکستان در مناطق مرکزی افغانستان متمرکز نبوده بلکه در مناسبات داخلی تاجیکستان نهفته است که تصور ایجاد کشور اسماعیلی را باطل می سازد.
آقای مامون یک تحلیل شاعرانه از این مسئله بدست می دهد که ناامنی ها در مرز تاجیکستان و حملات راکتی پاکستان بر افغانستان را دلیل علنی قضیه می داند. آنچه در این تحلیل مطمع نظر وی بوده، رابطه این دو قضیه است. در صورتی که هر ذهن آگاه به ساده گی این را درک می کند که میان این دو قضیه هیچ ارتباط منطقی وجود ندارد؛ زیرا: در حملات راکتی پاکستان بدون شک و شبهه طالبان دست دارند و یا دست نظامیان پاکستان در آن دخیل خواهد بود. در حالی که در قضیه جنجال شهر خاروغ پای دولت تاجیکستان دخیل بوده که برضد افراد مسلح مربوط قوماندانان قبلی عملیات را به راه انداخته که نه دولت تاجیکستان به طالبان ارتباط دارد و نه هم افراد مسلح اسماعیلی که مربوط کشور تاجیکستان هستند. از جانب دیگر در مناطق مرزی بدخشان افغانستان که ولسوالی های اسماعیلی نشین می باشند، حضور طالبان ملموس نیست. پس این بی ارتباطی جانبین نه فقط دلیل علنی قضیه بوده نمی تواند که حتی نمی تواند دلیل پنهان و پوشیده قضیه هم باشد.
آقای مامون از قول محترم پدرام وکیل مردم بدخشان در شورای ملی می آورد که امریکا و انگلیس از چندین سال به این سو تلاش دارند که منطقه گلگت و چترال پاکستان بخش هایی از بدخشان افغانستان و تاجیکستان و یک بخش از خاک چین را یک کشور جدید بسازند. وی بر این قول تکیه کرده که گویا حادثه بدخشان تاجیکستان موید آن باشد. هرچند این نقل قول قابل باور نیست؛ زیرا آقای مامون آن را به طور شفاهی نقل کرده و مستند نساخته است. هم چنان آقای پدرام از جامعه اسماعیلی بدخشان آگاهی کامل دارد و آنچه بر سر این جوامع گذشته و هنوز هم که با تاسف جریان دارد ؛ واقف هستند که هیچ چنین انگیزه یی هم وجود ندارد و این چنین طرح دور از واقعیت بوده فقط دسیسه ضد اسماعیلیان می باشد.
در پاراگراف دیگری آقای مامون از محترمه فوزیه کوفی وکیل مردم بدخشان نقل قول می کند که در بدخشان دست های بزرگ برخی از حلقه های سیاسی داخلی و خارجی وجود دارند که می خواهند مانع ساختن راه ابریشم شوند. این واقعیت مسلم است؛ مگر کجای این نقل قول تصور آقای مامون را مصداق می بخشد؟ به برداشت آقای مامون این دست ها گویا ادارات آقاخان باشند؛ نخست اینکه : آیا هدف محترمه فوزیه کوفی از یادآوری این دست ها ادارات آقاخان اند؛ انشاء الله خودش آن را واضح خواهد ساخت. دو دیگر اینکه: آقاخان یکی از حامیان باالفعل این پروژه می باشند که در معرفی آن در سطح جهانی به شکل عملی بیشتر از هرکس دیگر کار کرده اند. تا کنون اداره کلتوری آقاخان به ده ها بار هنرمندان فراملتی از جمله کشور ما را از نام فرهنگ راه ابریشم به کشورهای قاره اروپا و امریکا معرفی نموده و فرهنگ این مردمان را به جوامع بین المللی به صورت پرکتیک به نمایش گذاشته است.
همچنین در کشور ما اداره کلتوری آقاخان در زمینه فرهنگ راه ابریشم فعالانه کار مینماید. این خبر از آدرس ”www.hazarapeople.com” این سخن را تایید می دارد که آمده است: «جشنواره راه ابریشم که از پنجم ماه جاری در بامیان به همت برنامه اکوتوریزم بامیان با کمک تخنیکی بنیاد انکشافی اقاخان و کمک مالی کشور دوست نیوزیلند و به مدیریت امیر فولادی مسؤول برنامه اکوتوریزم و تیم کاری اش، تیمی که شبانه روز و بدون وقفه و عاشقانه برنامه را به پیش برده است».
از جانب دیگر قابل ذکر است که ادارات آقاخان ممثل جامعه مدنی اند که در زمینه های اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی، خدمات تعلیم و تربیه، خدمات صحی کار می کنند که با مسایل سیاسی سروکاری ندارند. پس دست هایی که در حلقه های سیاسی کار می کنند به ادارات آقاخان ارتباطی ندارند.
آقای مامون بنا به ادعای خودش بر منابع غیر رسمی و غیر مستند تکیه می نماید که این منابع غرض آلود بوده و ادعا می کنند که امریکا کشور مستقلی برای پیروان فرقه مذهبی اسماعیلیه در سلسله های پیچ در پیچ مرزی تاجیکستان، افغانستان و پاکستان تشکیل میدهد. وی گفت بنیاد موسوم به بنیاد آغا خان، رهبربین المللی فرقۀ اسماعیلیه پروژه های بزرگ آموزشی، تقویت ظرفیت و بازسازی درین مناطق را در ده سال اخیر انجام داده است. استناد بر منبع غیر رسمی برای چنین طرح خود ظرفیت یک تحلیلگر را معین می کند که این نوع بررسی از مسایل و تحلیل ظرفیت یک دیدگاه آگاه و تحلیل دقیق را نفی می کند؛ زیرا: زیرا آن چه به حقیقت می پیوندد داشتن معلومات و ارقام دقیق است که یک مفسر یا محقق نیازمند آن می باشد، در غیر آن همه گپ هایش مفت هستند. آقای مامون ایجاد کشور اسماعیلی را بر اساس فعالیت اداره بنیاد آقاخان محتمل می داند. یک نکته قابل یادآوری است که در نوشته موصوف صرف از فعالیت های بنیاد آقاخان یادآوری شده که پروژه های آموزشی، تقویت ظرفیت و بازسازی را در مناطق مرزی دو بدخشان به راه انداخته است. در صورتی که در این مناطق شبکه انکشافی آقاخان کار و فعالیت دارد که بنیاد آقاخان یکی از اداره های آن می باشد که ادارات بین المللی هستند که در بیشترین قسمت های جهان در تطبیق پروژه های عام المنفعه کار می کنند. برعلاوه این شبکه در کشور ما اداره کنسل ملی آقاخان نیز وجود دارد که متکی بر نیروهای داخلی کشور است که کار های داوطلبانه و افتخاری را برای تعلیم و تربیه، خدمات صحی، فرهنگی و هنری، اقتصادی، ورزشی و ظرفیت سازی جامعه اسماعیلی با استفاده از نیروی جامعه اسماعیلی تنظیم می نمایند. این کار و فعالیت ها برای اعمار یک جامعه مدنی صورت می گیرد که نه تنها برای اسماعیلیان در مناطق مرزی بدخشان کار می کنند، بلکه در چندین ولسوالی های مرکزی بدخشان نیز فعالیت دارند. قابل تذکر است که این ادارات در مواقع حساس و اضطراری خدماتی شایانی به انجام رسانیده و پروژه های ثمربخشی را نیز به بهره برداری سپرده اند. علاوه بر ولایت بدخشان این ادارات در برخی ولایات مرکزی نیز کار می نمایند. پس چه جای تعجب است که از قول منبع غیررسمی فعالیت ادارات آقاخان در مناطق مرزی دو بدخشان به ایجاد کشور جدید تعبیر گردد. اگر چنین باشد، پس تصور ایجاد کشور اسماعیلی برای ولایات مرکزی نیز مطرح خواهد شد که لابد چنین نخواهد بود و طرح ایجاد کشور مستقل اسماعیلی یک تصور غرض آلود بیش نخواهد بود.
آقای مامون در پایان نوشته خود از بیخبری هدف ایجاد چنین کشور می گوید و می آورد که این نکته روشن نیست که هدف از تشکیل چنین کشوری چه می تواند باشد؟ اگر آقای مامون دقت فرمایند در خواهند یافت که آن چه که واقعیت ندارد، چطور می تواند هدف داشته باشد؟ پس این سوال مطرح می گردد که چه هدفی در قبال چنین مضمونی وجود دارد که آقای مامون به آن مصروف شده است؟
با تقدیم احترام
دکتور خوش نظر پامیرزاد

درموردفرضیه ی واهی وبی بنیاد آقای مامون داکتر پامیرزاد تحلیل درست ، منطقی وهمه جانبه نموده وقضایارا بروشنی کشانده است، نوشته ی آقای رازق مامون اولاً در سایت خودش نشر وچون سایتش بیننده ی زیادی ندارد فلهذا مجدداً آنرا در سایت خاوران نشر کرد. در اغلب نوشته های آقای مامون یکنوع تخیل پردازی مسموم و مسخ حقیقت دیده می شود که به گفته ی یکی از کامنت گذاران پیرا مون نوشته حسین زاهدی در کابل پرس^? درارتباط نا مشروع آقای مامون با خانم خواجه رفیع" اورا آدم سطحی و با معلومات کم وبد تر ازان آمدم ماجرا جو که خیلی بیتابانه به دنبال شهرت ونام سر گردان است واین بازی را یک مقدار خوب هم بلد است، یافتم." از چنین انسانی فاقد اخلاق سیاسی ووجدان نویسندگی بعید نیست که بخاطر شهرت ونام به هر نوع پرو پاگند سیاسی دست بزند. فکر میکنم در مورد امامت اسماعیلی آقای مامون به خبط تعقل وتعمق دچار شده وبا قیاس ازکار نامه های سیاه سید منصور که گویا وقتی رهبرنام نهاد محلی اسماعیلیه در بازی ها وزدو بند های کثیف سیاسی که با منافع کثیفش همخوانی دارد، از هیچ گونه جور آمد و پابوسی قدرت وغلامی این و آن دریغ نمی ورزد، امامت اسماعیلی نیز در چنین خط قرار خواهد داشت ، لذا قضیه زدو خورد منطقه ی تاجکستان را که بیشتردست مافیای مواد مخدر دران دخیل است به آن شکل توطه ی جهانی بخشیده که گویا انگلیس و امریکا میخواهند که شمال پاکستانرا از پیکر پاکستان جدا کرده و بخش بدخشانی تاجکستانرا از تاجکستان و نیز قسمت بدخشانی افغانستانرا از افغانستان وجالب اینکه یک بخش چین را از چین جدا و یک کشور مستقل نا متنا جس اسماعیلی در میان کوه پایه ها ی صعب العبور، محاط به خشکه وهم سر حد با چهار مملکت که مانند کردها ی ایران، ترکیه و سوریه همواره در نزاع و کشمکش داخلی باشند، را بوجود آورد. وه وه ! بنازم به این نبوغ ژور نا لیستیکی که پیش از پیش از طرح های شیطانی دو قدرت بزرگ جهان اطلاع پیدا کرده و آنرا به گوش مردمان این چهار کشور ذیربط می رساند! کی میتواند این هذیان گوئی را قبول کند که سومین قدرت اتمی ودومین قدرت اقتصادی جهان تن به این ذلت وبدنامی دهد و شاهد جدا شدن بخش از کشورش باشد.
تشکل دیموگرافی مناطق شمالی پاکستان مرکب از پیروان اسماعیلیه، اثناعشریه و اهل سنت است که یکی در پهلوی دیگری قراردارند و پیروان دو فرقه دیگر غالباً در نزاع و جدال فرقه ی در گیر هستند و گاهی این جدالها به زدو خورد های مسلحانه منتهی می شود که ماهها مناطق شان در محاصره قرار میگیرد. تنها گروهی که نقش واسطه را دربین هردو گروه متخاصم ایفا میدارد مردم اسماعیلیه هستند، وهردو گروه متخاصم به اسماعیلیان اعتماد وباور دارند و کارهای اضطراری شانرا از قبیل نقل وانتقال مریضان به داکتر وشفاخانه، رساندن مسافرین از یک محل جنگی به محل دیگر، تهیه مواداولیه و خوراکه توسط اسماعیلیان انجام می یابد. وحتا در برخی موارد از اداره ی حل قضایای اسماعیلی درحل منازعات شان یاری می جویند. در حدود بیست پنج سال است که پروگرام روستای آغاخان دران منطقه فعال بوده وبرای تمام مردم منطقه یکسان خدمت ارایه میدارد. همچنان کلیه نهادهای آغاخان از قبیل کلنیک ها، مکتب ها، کالج ها و کمپس های آغاخان یونیورستی بدون در نظر داشت معتقدات مذهبی به روی همه باز بوده و ازخدمات بشر دوستانه آن همه استفاده میکنند. بناءً مردم اسماعیلیه مناطق شمالی پاکستان در زمینه ی حسن همجواری، آرامی، امنیت و پرستیژ خوب اجتماعی خود به هیچ نوع سازش وزدو بند سیاسی معامله نکرده ونخواهند کرد. از جانب دیگر امامت اسماعیلی موجودیت بقیه مردم اسماعیلیه را در مناطق عدیده پاکستان که در سطح بالای زندگی قراردارند قربانی این گونه سیاست بازیهای کثیف و نا بخردانه نخواهد کرد.
تاجکستان در سال 1992 با فرو پاشی اتحاد شوروی سابق با پرابلم های حاد وشدیدی منجمله مواد غذائی نا مکفی، کاهش در سطح تعلیم وتربیت و مراقبت های صحی در گیربود. و بخصوص اهالی مناطق کوه پایه ها از همه بیشتر در معرض خطر قرار داشت،لذا ادارات متعدد آغاخان از جمله شبکه ی انکشافی آغاخان دست بکار شده و به کمک مردم آن دیار شتافتند وکمک های عدیده را در اختیار آنان گذاشت و آنهارا از خطر تلف شدن نجات داد، سپس متخصصین زراعتی ،تخم های اصلاح شده بذری و آلات ولوازم زراعتی در اختیار همه مردم منطقه گذاشت که امروز تقریباً به خود کفائی رسیده اند. ادارات کار یابی، مکاتب، محل های آموزشی، مراکز صحی ... مردم منطقه را مورد کمک و یاری قرارداد و شعبه ی یونیورستی آسیای میانه ی آغاخان جوانان منطقه را در زمینه تحصیلات عالی ودانش های نوین آموزش وپرورش میدهد. اخیراً تاسیس کونسیل ملی اسماعیلی تاجکستان، جماعت خانه وسنتر اسماعیلیه ونیزهوتل سرینا در شهر دوشنبه بیش از پیش هویت کثرت گرائی وتبعه ی واقعی بودن اسماعیلیان را بر جسته ساخته و بر نقش کار های عام المنفعه و بهی خواها نه وبشر دوستانه ی امامت اسماعیلی مهر تائید می گذارد و پرو پاگند سیاسی کشور جداگانه برای اسماعیلیان را قویاً نفی می دارد. هر باری که امام اسماعیلی از مناطق عدیده ی تاجکستان باز دید می کند در ملاقات هایش نه صرف اسماعیلیان بلکه کلیه مردم منطقه اشتراک می ورزد، اولین مشوره و نصیحت امام به همه اینست که از فرهنگ جنگ افزار وفرهنگ مواد مخدر که بر طولانی تر شدن روند ضرر به جامعه ی تاجیک منتج گردد، باید پرهیزکرد. وامروز بعین دیده می شود که این دو فرهنگ کثیف چگونه مردم تاجیک رابار دیگر در حالت ناگوار خانه جنگی قرارداده است.
بهمین ترتیب بر خی از مناطق بدخشان هنگام جنگ های تنظیمی نیز با پرابلم قحطی حاد وشدید روبرو بودند که کمک بشری فوکس در تهیه وتدارک مواد غذائی به آن مناطق توجه اعظمی خودرا مبذول داشت و مردم منطقه را از تلف شدن نجات داد. مردم اسماعیلیه بدخشان توصیه امام را بکار بسته اند واز کشت و حمل ونقل مواد مخدر خودرا کنار کشیده اند، و فقر و ناداری را بر کشت تریاک ترجیح داده اند. شبکه ی انکشافی آغاخان وکمک بشری فوکس در امر اعمار پل وپلچکها، کلینیک ها، اعمار مکاتب وبقیه امور عام المنفعه سهم قابل ملا حظه ی برای برادران بدخشانی ایفا داشته اند وبرای رساندن مواد اولیه زندگی و کمک های بشر دوستانه تا حال پنچ پل بالای دریا ی بین تاجکستان و بدخشان افغانستان از سوی شبکه ی انکشافی آغاخان اعمار شده است که نه تنها اسماعیلیان ازان مستفید می شوند بلکه کلیه مردم منطقه در نفع آن مشارکت دارند. ولی دست های غرض که نفع شانرا در تنشنج، هرج ومرج می بینند،به حسن همجواری و همزیستی مسالمت آمیز مردم اسماعیلیه و همسایگان شان ایجاد پرابلم میکنند وهر از گاهی به تبلیغات واهی وبی بنیاد متوسل و اذهان را مغشوش میسازند، و آقای مامون بدون سند موثق حتا پای آقای پدرام و فوزیه کوفی وکلای پارلمان را نیز درین بازی کثیف سیاسی دخیل ساخته است. گفته ی آقای پدرام شفاهی واز فوزیه کوفی تلویحی می باشد ونیزاظهار نظرمنبع غیر رسمی که هرسه با تحلیل علمی ومنطقی قضایا فاصله دارد و نظریه پردازی آقای مامون را جداً زیر سوال میبرد.
در طول 55 سال امامت اسماعیلی لحظه ی هم دیده وشنیده نشده که امامت اسماعیلی در باره ی کشور جداگانه ی اسماعیلی در کدام منطقه ای از جهان سخن گفته باشد. اگر چنین چیزی می بود خوراک اشتها آوری برای میدیای جهانی که از کاه کوه می سازند آماده شده و پیرامون آن به تفصیل ابراز نظر و خیال پردازی میکردند. در حال حاضر اسماعیلیان در بیش از 25 کشور جهان سکنادارند و به استثنای افغانستان تقریباً بقیه از کیفیت خوب زندگی بر خوردار هستند ویگانه نصیحت سیاسی امام به پیروانش اینست که به کشور های مطبوع خویش وفادار بوده وتبعه ی واقعی کشور شان باشند. نظریه ی پلورالیزم یا کثرت گرائی وتحمل وبرد باری عقاید، افکار و نظریات یا دگر پذیری ونیز اصرار وپیگیری از قوام جامعه ی مدنی در کشور های جهان به امامت اسماعیلی یک سجیه وپرستیژ ممتاز بخشیده است چنانچه اکثر یونیورستی های نامدار از امامت اسماعیلی هنگام کنوکیشنها یا پایان مراسم فارغ التحصیلی ها بعنوان سخنران اصلی دعوت میدارند. اگر به مجموعه ی بی مانند این سخنرانی ها از روی تعقل وتدبر نظر اندازی شود آنگاه به آراء ونظریات امامت اسماعیلی پیرامون مسایل عمده ی جهانی آگاهی حاصل خواهد شد وانسان متعقل وروشن بین به این نتیجه خواهد رسید که هیچگاه چنین پرستیژ ووجاهت کم نظیر حتا نظر و تامل گذرا ی هم بر انتریک ها و بازی های کثیف سیاسی کنونی نخواهد افگند چه رسد به توافق تشکیل کشور خیالی نا متجانس، بی بنیاد،متخاصم، واهی و نا محتمل محصور در میان کوه پایه ها.
در پایان از مجموع کامنتها پیرامون قضیه ی آقای مامون و انتقام آقای رفیع از مامون نسبت روابط نا مشروع با خانمش فقط چند سطر از نوشته ی آقای عزیزبعنوان مشت نمونه ی خروار آورده میشود تا به ماهیت واقعی این ژورنالیست ورزیده و با نبوغ ونظریه پرداز پی برده شود! :
"اینکه مامون در ابتدا انگشت اتهام را به سفارت ایران نشانه میگیرد و اندکی بعد از تأ کید ادعایش طفره میرود خود گواه بر خیانت او به ناموس کسی است. نکته دیگر که مامون برای گریز از باز پرس قضیه را بار سیاسی داده تا حد اقل برای مدتی در خارج بماند و جرم اش را از حافظه مردم دور سازد. وسوم اینکه تا حالا مامون در برابر این مسأله سکوت مرگبار کرده است خود گواه بر خیانت وخباثت او است." با احترام گل احمد

این نظرات بی بنیاد و کوتاه بینانه و عاری از حقیقت برای بار اول توسط متعصبین و اسلامگرایان افراطی پاکستان تقریبآ بیست سال پیش تر از امروز در مجله تکبیر افراطیون مذهبی پاکستان بنشر رسیده بود و حالا من فکر میکنم که آقای رزاق مامون بخاطر کسب شهرت کاذب دست به ترجمه همان نظرات افراطیون پاکستانی زده تا از این طریق خود را تحلیل گر و آدم مهم وچیز فهم بنمایاند که ما شدیدآ در مجموع این نظرات را خلاف راهبرد های رهبرعظیم الشان اسماعیلیان جهان نورمولانا شاه کریم الحسینی چهل و نهمین امام اسماعیلیان جهان میدانیم و اینچنین نظرات را شیطانی و عاری از حقیقت دانسته وبرچسب دهنده های این مطالب را به امام زمان شدیدآ تقبیح و نفرین مینماییم عین نظرات شیطانی که بر علیه الحاج سید منصورنادری را دشمنان شان برضد شان بر چسب میدهند و ما آنها را و نظرات غلط و نادرست شانرا همیشه تقبیح نموده و مینماییم چون میدانیم که کارغلط غلط است از طرفی هرکسی و هر مقامی که باشد.
با احترام

وطندارعزیز!!!
دشمنی ات با الحاج سید منصورنادری واقعآ تا سرحد جنون است که مانند کسانیکه به تب شدید گرفتارمیشوند و یاوه سرایی میکنند را میماند و وارد نمودن این اتهامات بی بنیاد بجز از طرفی حکیمی ها ،عاشوری ها و مهری ها که در صدد بد نام سازی این شخصیت بزرگوار کمر نامردی را بسته نموده اند از دیگر کسی بوده نمیتواند وباید گفت که کاملآ تلاش های بی فایده است خداوند روی دروغگو را زود و یا دیر سیاه میسازد انشآ الله و تعالی.
باز هم با احترام زیاد برایت وطندارعزیزم

آقای مرید آزاد!
شما کاملاً در اشتباه مکعب قراردارید ویا تجاهل می ورزید زیرا هیچ کسی با آقای شما خصومت وبد بینی ندارد واتهامات وارد نمی کند، بلکه این آقای شما است که از هیچ نوع اتهام، جعل حقایق، مسخ حقیقت ودروغ اباندارد و دیگران نه بلکه او کمر مبارزه با امامت اسماعیلی را بسته نموده است. این آقای شما است که اراذل و اوباش ،میر سینری های سابق فرقه ی 80، سست عنصران و مردار خواران چون بسم الله عطاش، داد علی لنگ کالو که هنگام اقتدار طالبان برای چند پول مردار بیشرمانه راپور هم کیشان خودرا که اسلحه دارند به طالبان ارایه میکرد، مانند سگ های هار ، بجان جماعت رها کرده است که از هیچ گونه اتهام و دروغ پراگنی، تفتین وتفرقه بین مردم کوتاه نمی آیند. اگر این" شخصیت بزرگوارت" به همان سناریوی حزب و حزب بازی، ائتلاف و ائتلاف بندیها با تنظیم ها و احزاب گوناگون و معامله گری ها ی که از هنگام رژیم مزدورو متجاوزین شوروی ، احزاب وحدت واسلامی حکمتیار، جنبش ملی ، شورای نظار و تنظیم حریم سادات وغیره سیاست بازی ماکیاولیستی را شعار خود ساخته بود، اکنون نیز به همان زدو بند هاو سیاست بازی ها ی خوداکتفا کند و عملاً علایق خود را با امامت اسماعیلی، قانون اساسی اسماعیلی و جامعه ی بزرگ سراسری اسماعیلیت به حالت تعلیق در آورد واز تفتین و توطیه دست بکشد، بشما وامثال شما اطمینان میدهیم که اصلاً وابداً کسی متعرض اونخواهدشد. اگر به این هم بسنده نمی کنید بار ها وبار ها تذکر داده شده است آنطوریکه برخی از شما ادعادارند در حق سید منصور بی انصافی شده است، شرایط فرق کرده قرن چهار وپنج هجری نیست که دستیابی به امام سالها طول بکشد، قرن ارتباطات است که درآن واحد میتوان آراء، نظر و پیشنهاد وعرایض خودرا به امام رساند وکسب هدایت کرد. امام این حق را به کلیه مریدان خود بلکه به جماعت اسماعیلیه افغانستان بطور خاص قایل گردیده و در فرمان صریح الحن بنگله دیش روشن ساخته است که جماعت افغانستان برای حل مشکل خود همواره میتوانند به من مراجعه کنند ( نقل به مضمون). بناءً شما قلم بدستان، اهل خبره وچیز فهم ها به این "شخصیت بزرگوار" بگوئید، مشوره دهید واورا وادار سازید که از طریق قانونی اقدام ورزیده و همچون یک مرید امام موضوع بی انصافی که در حق او شده بحضور امام ارایه وکسب هدایت نماید.البته مکلفیت دینی یک مرید نیز همین روش را ایجاب میدارد، اگر او به این گونه مشوره و نظریه ی شما جواب مثبت نداد پس معلوم میشود که او پیرو نه بلکه خودرا رهبر می پندارد و در آئین اسماعیلیت فقط یک رهبر وجود دارد وآن امام هر عصر است وبس. بااحترام

خدمت همه دوستان!
این کلیب که فقط دیروز 7 آگست 2012 در سایت بی بی سی است لطفأ ببینید، و آن هم مصاحبه کننده می گوید آقاخان مریدان اش را از قاچاق مواد مخدر بر حذر داشته است. ما هم نمی فهمیم که این رازق مأمون و پدرام و کوفی این همه را از کجایشان در آورده اند.
http://www.bbc.co.uk/persian/world/2012/08/120807_l13_badakshan_vid.shtml

من این دوشخصیت راچنین مقایسه میکنم .
اینها هردو دزد وچپاولگربودند. ولی مسعود آنچه پیدا میکرد همرای دوستان وهم دیارانش مصرف میکرد . وسید منصور آنچه پیدامیکرد وپیدا میکند درساختن بلند منزل ها ، شرکت ها وتجارت خانه ها ازآن استفاده میکند. کسیکه جمع کردو گوشه بنهاد خودش مردوزنش با دیگران خورد

چهره منصوردریچه ایست که به دنیای گندوکثافات بازمیشود.

محترم هرکسی که هستی بنام مرید آزاد چیزی نوشته ای !آیا میدانی که اسماعیلیه کی ها را میگویند ؟ واینکه خود را پیرومطلق اما م گفته ای آیا فرامین حاضرامام را گاهی مطالعه نموده ای ؟ شیربازحکیمی را بدگفته ای همین شیرباز ازطرف کدام مقام وبه فرمان کی به این سمت گماشته شده است؟ واین راهم خوب میدانی که درتمام جهان کنسل هارا مولانا حاضرامام تعین ومنصب میدهد . پس شماچگونه وبه دلیل کدام عقل خودرا پیرو امام میگوئید وکسی راکه امام زمان به صفت کنسل شیعه امامی اسماعیلی تعین نموده قبول ندارید . وکسیکه هیجگونه منصبی ازطرف امام زمان به وی سپرده نه شده وصرف به پاس خدمات گذشته اجداد وی لقب وزیر را به او داده که لقب با منصب وپست بسیار فرق دارد وسدراه پروگرام های مذهبی میشود . یک تعداد شمارا فریفته وازاعمار جماعت خانه برحذرمیداردوبه جاهای دیگرمی کشاند. پس معلوم میشود که سخت وابسته هستی نه آزاد.

شخصیت مسعود بزرگ هیچگاه با نادری مطابقت ندارد.